Wat als je je persoonlijke gegevens in je eigen digitale kluis zou kunnen opslaan en zelf zou kunnen bepalen wie er toegang toe heeft? Computerwetenschapper Dore Staquet wil dit mogelijk maken door belangrijke uitdagingen op te lossen, zoals het efficiënt opvragen van gegevens wanneer ziekenhuizen of dienstverleners die nodig hebben. Zijn doel? Je weer de controle over je gegevens geven, zonder dat dit ten koste gaat van snelheid of gebruiksgemak.

Wat als we PFAS uit water zouden kunnen verwijderen, zonder ook maar één druppel te koken? PFAS kunnen eeuwenlang in het grondwater blijven hangen en vormen een groot probleem voor het milieu en de gezondheid. De huidige filtermethoden zijn energie-intensief en inefficiënt, maar wat als er een slimmere manier is? Natuurkundige Pieter-Jan Piccard ontwerpt geavanceerde membranen die PFAS en andere schadelijke moleculen uit water filteren zonder dat we het moeten koken.

Elk jaar valt miljoenen tonnen plastic uiteen in micro- en nanoplastics, die onze oceanen, ons voedsel en zelfs de lucht binnendringen. Deze minuscule deeltjes zijn helaas vrijwel onzichtbaar. Daarom gebruikt chemicus Géraldine Dumont een techniek om plastic – zelfs op nanometerschaal – op te vangen, te analyseren en te identificeren aan de hand van hun unieke chemische vingerafdrukken. Zo wil ze de werkelijke omvang van de plasticvervuiling helpen blootleggen, want hoe beter we meten, hoe beter we ons milieu kunnen beschermen.

Kanker maakt te veel slachtoffers omdat de ziekte vaak te laat wordt ontdekt. De huidige opsporingsmethoden zijn traag, duur en soms onbetrouwbaar. Maar wat als ons bloed de sleutel zou zijn? Onderzoeker Ehsan Mohammadi (VITO – KU Leuven – imec) onderzoekt hoe minuscule deeltjes die door onze cellen worden afgegeven vroege tekenen van kanker kunnen signaleren.

In kustgebieden zijn zoetwaterrivieren en de zoute zee voortdurend in een strijd verwikkeld. Zeewater kan landinwaarts sijpelen, waardoor zoetwaterbronnen te zout worden om te drinken. Daarom ontwikkelt Sait Mutlu Karahan (VITO - UGent) een soort 'weersvoorspelling voor zout'. Hiermee kunnen we het zoutgehalte van tevoren voorspellen, zodat we veilig drinkwater uit rivieren kunnen halen voordat ze ondrinkbaar worden.

3,5 liter afvalwater voor 1 kg groenten? 🥕💧

Elke keer dat groenten zoals wortelen of bonen worden verwerkt, zorgt dat voor afvalwater – vol met zand, vuil en mogelijk pesticiden. Dit water komt vaak terecht in onze rivieren en beken. Perry Hoendervangers (VITO) test twee nieuwe benaderingen om groenteverwerkende bedrijven te helpen hun afvalwater te zuiveren en onze rivieren en meren te beschermen.